پل تاریخی گل قشلاق برروی رودخانه قزل اوزن در مرز استان زنجان باشهرستان بیجار به فاصله 200 متری جنوب جاده آسفالت قرارگرفته است.از این پل تنها دو دهنه غربی آن باقی مانده است که درمسیرراه کاروان رو زنجان به بیجار قرارگرفته و از آثار دوران صفویه است. این محل همچنین در مسیرکاروان رو مهم گیلان به بغداد نیز قرار داشته که عرض نسبتاً زیاد پل نشانه اهمیت مسیراست. طول پل با احتساب دو انتهای آن 104 متر، حدّ اکثر ارتفاع 12متر و عرض گذرگاه آن6/5 متر است. پل درطول خود دارای 4دهنه وسیع باطاق جناقی و ابعاد مختلف بوده است که حجم زیاد آب از دهانه غربی پل جریان دارد. برروی پل آبگذریهایی در دو طبقه ساخته شده که دارای کاربردهای مختلفی بوده است.

پل صلوات آباد از یادگارهای سلاطین تورک(صفوی)بر روی طولانی ترین رود آذربایجان(قیزیل اوزن)واقع شده  و در ۱۴ کیلومتری بیجار گروس به آذربایجان غربی(تکاب) قراردارد  

پل گاومیشان یکی از آثار دوره ساسانی است که بر روی رودخانه خروشان سیمره در شهرستان دره شهر قرار دارد. با توجه به موقعیت استراتژیک منطقه پل در دوره های بعدی نیز مورد استفاده قرار گرفته و مورد مرمت و بازسازی واقع شده است. دهنه این پل با بیش از ?? متر عرض بزرگترین دهنه پل کشور است. طبیعت زیبا و چشم انداز رویایی اطراف این پل باعث جذب گردشگران داخلی و خارجی شده است.

قدمت این قلعه به دوره ساسانی می‌رسد. نمای اصلی این اثر، طاق‌های هلالی شکل می‌باشد و با توجه به ساختار معماری، اثر احتمالاً قلعه یا پادگان نظامی بوده است.

 

مصالح به کار رفته در ساخت این قلعه شامل سنگ‌های تراشیده و قلوه سنگ‌هایی است که از گچ پخته به عنوان ملات استفاده شده است.

پلان اصلی این قلعه مستطیل شکل و راهروهایی طولانی در چهار جهت قرار گرفته و به وسیله درگاه‌هایی به اتاق‌های داخل مرتبط می‌شود.

 

قلعه هزار درب دارای زیر‌زمین، طبقه همکف و طبقه بالا می‌باشد و نور و تهویه آن از طریق دریچه‌هایی به قطر یک متر در سقف و دالان و اتاق‌ها تامین می‌شده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

قدمت این قلعه به دوره ساسانی می‌رسد. نمای اصلی این اثر، طاق‌های هلالی شکل می‌باشد و با توجه به ساختار معماری، اثر احتمالاً قلعه یا پادگان نظامی بوده است.

 

مصالح به کار رفته در ساخت این قلعه شامل سنگ‌های تراشیده و قلوه سنگ‌هایی است که از گچ پخته به عنوان ملات استفاده شده است.

پلان اصلی این قلعه مستطیل شکل و راهروهایی طولانی در چهار جهت قرار گرفته و به وسیله درگاه‌هایی به اتاق‌های داخل مرتبط می‌شود.

 

قلعه هزار درب دارای زیر‌زمین، طبقه همکف و طبقه بالا می‌باشد و نور و تهویه آن از طریق دریچه‌هایی به قطر یک متر در سقف و دالان و اتاق‌ها تامین می‌شده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

قدمت این قلعه به دوره ساسانی می‌رسد. نمای اصلی این اثر، طاق‌های هلالی شکل می‌باشد و با توجه به ساختار معماری، اثر احتمالاً قلعه یا پادگان نظامی بوده است.

 

مصالح به کار رفته در ساخت این قلعه شامل سنگ‌های تراشیده و قلوه سنگ‌هایی است که از گچ پخته به عنوان ملات استفاده شده است.

پلان اصلی این قلعه مستطیل شکل و راهروهایی طولانی در چهار جهت قرار گرفته و به وسیله درگاه‌هایی به اتاق‌های داخل مرتبط می‌شود.

 

قلعه هزار درب دارای زیر‌زمین، طبقه همکف و طبقه بالا می‌باشد و نور و تهویه آن از طریق دریچه‌هایی به قطر یک متر در سقف و دالان و اتاق‌ها تامین می‌شده است.

 

 

 

 

 

 

 

 

ین آرامگاه را که بر روی صخره‌ای ‌‌تراشیده شده‌است، باستانی‌‌ترین نوع در استان کرمانشاه است. جای آن در سه کیلومتری سرپل‌ذهاب‌، در آغاز راه‌ «انزل» است. در پای کوه درست زیر صخره‌، همان جایی که آرامگاه سنگ‌تراشی شده است آرامگاهی نوتر هم دیده می‌شود. برخی از مردم بومی می‌پندارند که اینجا ‌دکان داود(یکی از هفت شخصیت مینوی گروه مذهبی اهل حق) است و یک آهنگر در اینجا به خاک سپرده شده است. برخی از باستان‌شناسان می‌گویند که اینجا آرامگاه «آستیاک» Astiac یا Azhidahac پدر‌ زن کوروش بزرگ است. «آستیاک» پادشاه پایانی مادها بود. مادها بین سال‌های ۷۰۸ تا۵۵۰ پیش از میلاد فرمانروایی می‌کردند.

سطح صاف پایین آرامگاه شکل یک موبد زرتشتی را نشان می‌دهد که «بَرِسمَ» به‌دست گرفته است. روشن‌است که این شکل پس از آن افزوده شده است و آرامگاه قدیمی‌تر از آن است. باستان‌شناسان می‌گویند که این شکل مشابه شکل  دیگری است که در تخت جمشید پیدا شده و مربوط به سده‌ی سوم پیش از میلاد است. این یافته نشان می‌دهد که اینجا آرامگاه «آستیاک» است. به دلیل اینکه، پس از فرو‌پاشی مادها به‌دست کوروش بزرگ، هیچ گونه قانون‌گذار بزرگی یا مغی در تاریخ این ناحیه وجود نداشته است که بتوان آرامگاه را به او نسبت داد. شکل مستطیلی آرامگاه به‌وسیله دو ستون در جلوی ایوان آراسته شده است، ولی پس از آن، این ستون‌ها خراب شده‌‌اند و ما اکنون تنها می‌توانیم بالا و پایین ستون‌ها را ببینیم.بیرون آرامگاه به‌وسیله حاشیه‌ها‌‌ی سردر پله‌ای آراسته شده‌‌اند. پس ایوان و تاق خاک سپاری یک دالان مربع شکل است که از فاصله بسیار دور آن‌را می‌توان دید. در کف اتاق خاکسپاری یک تابوت از جنس سنگ آهک است که از سطح زمین بیرون آورده‌اند. بر روی دیوارها تاقچه‌‌هایی برای گذاشتن هدیه‌های پیشکشی دیده می‌شود.

در ۱۸ کیلومتری شهر باستانی سرپل‌ذهاب و به سوی کرمانشاه بر روی بلندی‌هایی که «دروازه زاگرس» نامیده می‌شوند، یک تاق به‌نام «تاق گرا» وجود دارد. شاید نام «تاق گرا» از واژه‌ی کردی به معنی «قوس بزرگ» باشد. ولی شاید واژه‌ی «گرا» از واژه‌ی فارسی «گبرا» آمده باشد. این اصطلاحی است که مسمانان برای زرتشتیان در آغاز روزگار اسلامی بهره می‌بردند. در این حالت «تاق گرا» به‌معنی «قوس زرتشتیان» است.

این ساختمان شامل بلوک‌های سنگی مستطیل شکل بزرگی است. برای دیدن این قوس باید به پایین راه باستانی‌(۵۰متر پایین‌تر از راه کنونی) بروید. در ورودی این سازه‌ی سنگی یک قوس وجود دارد که به‌گونه‌ی راهرویی به سوی کوهستان دیده می‌شود. اندازه‌های «تاق گرا»: پهنا ۸۶/۴ متر ، درازا ۷۰/۷ متر ، ژرفا ۱۰/۳ متر و بلندای ۷۰/۱۱ متر است. بر بالاترین بخش این سازه‌ی یادبود کنگره‌هایی و بر روی این کنگره‌ها شکل پیکان تیر دیده می‌شود. برخی از باستان شناسان براین باورند که این تاق قوسی شکل یک سازه‌ی یادبود، برای ساخت راهی در روزگار اشکانیان بوده است. در پیرامون این تاق بر روی سنگ‌های بسیار بزرگی، در کنار جاده باستانی ‌سطحی صاف دیده می‌شود. شاید قرار بوده سنگ‌نبشته‌ای به فرخندگی ساخته‌شدن جاده بر روی آن نوشته شود ولی این کار هرگز انجام نشد.

«چارتاقی» یکی از بزرگ‌ترین آتشکده‌های زمان ساسانیان در باختر ایران است. نقشه‌ی این ساختمان مشابه دیگر آتشکده‌های ساسانی است. این ساختمان شامل یک مربع با چهار قوس است که به‌وسیله سقفی گبندی شکل پوشیده شده است. این سازه، از سنگ‌های ناهموار و ملات ساروج تشکیل شده است، البته به جز چهار راه قوسی‌شکل که از آجر پخته شده درست شده‌اند. مساحت بنا ۵۹۰۰ متر مربع است. اتاق‌های پذیرایی‌، راه‌های پیرامون چارتاقی و نمای سردر بیش از ۲۵ متر گستردگی دارند. قطر گنبد ۱۶متر بوده است. برخی از تاریخ‌نگاران باور دارند که یک تالار ویژه برای باشندگان و شنوندگان، به‌وسیله «خسرو دوم» ساخته شده بود. ‌ساختمان‌های زیاد دیگری نیز مانند کاخ بزرگ «خسرو دوم» در پیرامون چارتاقی دیده می‌شود.